Ending life...

Lightening...

വൃദ്ധ

എന്റെ അടിവായിലൂടെ ഞാൻ

 നീട്ടിത്തുപ്പിയ നീയാണോ 

നിന്റെ പുറംവായിലൂടെന്നെ-

 ശകാരിക്കുന്നത്..

ജയം

ഇവിടെ വെച്ചാണ് ഞാനെന്റെ
ഇരുൾ വീണ മനസിനെ
ചായം തേച്ചു വെളുപ്പിക്കാൻ
നോക്കിയത് …

ഇവിടെ വെച്ച് തന്നെയാണ്
ഞാനെന്റെ മനസിന്റെ വെളുത്ത -
ചുവരുകൾക്കുമേൽ
കരിനിഴൽ വീഴ്ത്തിയതും …
എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ടു ജീവിക്കുന്നതിനേക്കാൾ ഭേദം
സ്വയം ഇല്ലാതാവുകയല്ലേ?
അപ്പോഴും ഒരു തത്വം
എന്റെ ജഡത്തിന്മേൽ
തിളങ്ങി നില്ക്കും …

തോൽക്കപ്പെടാനായി മത്സരിച്ചവന്റെ
വിജയം ,ഒരു വമ്പൻ
പരാജയം തന്നെയാണ് ….

Knowing...

I feel like throwing up
From my very heart...
I am crying now -
I will cry until, I know one thing
That is... Why am I crying..!

I know one thing
That is,
I don't know anything..!

This moment, I don't know
What I will express...
But one thing,
I will be smiling with tears...
But the tears, they are
Very arrogant, because
They announce :
"the smile is a big veil "
Smile, smiling with sweet hurt...
But, it is the true smile..!
Tears know me.,
Better than others...

Lovers

Do you know them?
They are the actors of life..
One is very hard
And other is soft
They are lovers in their minds...
Lovers..?   Yes.
The hard mind,
Accusing and cheating the soft one..
The soft forgives all. ,
With sweet smile,
With unshed tears...
Can you believe these?
That they love each other
Only hurting,
Or forgiving life?!
But they love each other so much...

They made a pact at last..
Do you understand?
They blame each other...
It's not pain alone
But also forgiving..!
That is only their
Love for each other
A bond that cannot be severed...

For my dear...

Oh my dear,
When you are not near,
Nothing, but sadness and tears..
You smile..,
But so far
As if behind a veil...

Oh my dear,
You glance this ways so rare
But no one knows me well
You are always with me
I am here as you...

Oh my dear,
You are as a wave,
Caressing my feet
Consoling me, you will go far...
Far away from me
But I know,
You will be back...

Myself..

Look, listen me,
I have a lover,
I have a friend,
a partner too...
Can you believe these..?!
Yes, I have a lover,
He is my thoughts...!
My mirror is my best friend!
And my dreams.. ,
They are my partner..!
Now I am on cloud nine, because
Nobody can get them
Me alone, me only...!

Chinthakal...

കവിത ഒരു വികാരജീവിയാണത്രെ...വികാരം ഉൾക്കൊണ്ടവനേ കവിത വരൂ...കവിതയിലെ കവിതയ്ക്ക് (കവിയ്ക്ക്) വികാരമുണ്ടോ?? ഉണ്ടെങ്കിൽ ഒരു കാര്യം പറയാനുണ്ടായിരുന്നു... വിറയ്ക്കുന്ന കൈകളിൽ നിന്നുദിർന്ന വികാരമായ അക്ഷരങ്ങൾ ഒരിക്കലും കവിതയാകാത്തതെന്തേയ്....?   ആരോ പണിത വേലിക്കുള്ളിൽ  അതിനെ ഒതുക്കാൻ പറ്റാത്തതിനാലോ...??  വേലിക്കുള്ളിൽ ചുരുണ്ടു കൂടിയാലേ കവിതയെന്നു നാമകരണം ചെയ്യൂ എന്നാണോ..???  ഒതുക്കി നിർത്തപ്പെടുന്ന അക്ഷരങ്ങൾക്ക് പ്രതികരണ ശേഷി ഉണ്ടാവോ..??? ആർക്കേലും വേണ്ടി അതു വക്കാലത്ത് പറയോ...??? വേലിപ്പുറത്തേക്കുള്ള ചാട്ടങ്ങളിലല്ലേ വിപ്ലവങ്ങളുണ്ടാവൂ....വേലിക്കുള്ളിൽ കിടന്നു കൊടി പിടില്ലുമ്പോൾ സ്വന്തം ഭാവത്തെ മറന്നെന്നു നടിക്കുകയാണോ..???   പൊളിച്ചു മാറ്റപ്പെടുമ്പോൾ കവിത നശിച്ചെന്ന ആതി കയറി കവികൾ ഇല്ലാതാവോ..????   ആഹ്...ആർക്കറിയാം...

1- യാത്ര -

ഇരുള് പുതച്ച ആ നടപ്പാതയിൽ 

വെവലാതികളില്ലാതെ ഓരോ നീക്കങ്ങളിലെയും 

മാറ്റത്തിൽ മൂടപ്പെട്ടു ....

ഹൃദയമിടിപ്പായ് , കൈകാലുകളായ്,

ലിംഗമായ് ...

തിരിഞ്ഞും മറിഞ്ഞും തുഴയുംമ്പോയുമവൻ-

ദ്രാവകോറവിടം തേടിയില്ല !

പെട്ടെന്ന് ,

ഭൂമി കുലുങ്ങി ,ലോകം ചെറുതാവാനും...

കാറ്റും കോളും വന്നു ,തുഴ കൈവിട്ടുപോയി !

ആകെ വെപ്രാളം ...

ലോകം കീഴ്മേൽ മറിഞ്ഞു , ഒടുവിൽ -

കുഴഞ്ഞു മറിഞ്ഞവൻ പുറത്തെത്തി ..!

കുഞ്ഞു പിറന്നു..!!

-ഉത്തര ഗാന്ധിസം -

സ്ഥലം വില്പ്പനയ്ക്ക്..

സെന്റിന്  എന്തു തരും?

ഒരു പറ അരിവെച്ച് ....?

ഹേയ് , പഴഞ്ചൻ !

എങ്കി .. പത്ത് പണം ?

പറ്റില്ല ,

എനിക്ക് തല വേണം ,

ഗാന്ധിത്തല !

തലയോ ..?!

അതു കൊലയാവില്ലേ ?

ഏഭ്യൻ .. നിനക്കു പോകാം ...

*    *    *    *   *   *

സ്ഥലം വില്പ്പനയ്ക്ക്..

കൃഷിക്കനുയോജ്യം..,

ഏയ്‌ ,വേണ്ട.

കെട്ടിടത്തിനും..

എങ്കി.., നോക്കാം .

എന്തു വേണം ?

തല .. ഗാന്ധിത്തല !

ഹും ,ഒന്നോ അതോ രണ്ടോ ?

അത്.. (എങ്ങനെയാവും ?)

അഞ്ചു ...?

ലക്ഷമോ കോടിയോ ?

അത്.., കോ ..ല ..

(ഏതാവും വലുത് ?)

കൊല ?!

ഗാന്ധി കൊല്ലപ്പെട്ടു !

അഞ്ചു ലക്ഷങ്ങളായി...

പക്ഷെ ,

രക്തം വന്നില്ല !

തിളക്കമുള്ള വാളും ,

വാരിപ്പെട്ടിയിലാക്കിയവന്റെ -

ആശങ്കയും ബാക്കി !

ഏതായിരിക്കും വലുത് ?

ഇനി .. കോടിയാകുമോ ..?!!

- മഴ -

ആഘോഷങ്ങളുടെ പേമാരിയായി 

എന്നിലേക്ക്‌ വരുന്ന നീ -

എന്നെ തലോടി, മണ്ണിൽ

വീണു പിടയുന്നതു കാണുമ്പോൾ...

എന്നിലെ ഒരു തുള്ളി -

നിന്നെ രക്ഷിക്കാനായി, എന്റെ 

കണ്ണിൽ നിന്നും കവിളിലൂടെ 

താഴോട്ടു കുതിക്കുന്നു...

ഇതിലെ ആയിരുന്നു
അവസാന തുള്ളിയും
ഓടിപ്പോയത്...
# പുഴ പോയ വഴി

new generation

നാരു തെരഞ്ഞ് കിട്ടിയത് മുഴുവൻ കമ്പി കഷ്ണങ്ങളായിരുന്നു... 
അതുവെച്ചു കൂടുണ്ടാക്കി മുട്ടയിട്ടു..
അടയിരിക്കുന്ന കാലത്തിന്റെ പകുതി ആകുമ്പോയേക്കും
കമ്പി ചൂടായി മുട്ട പൊട്ടി കുഞ്ഞു പുറത്തെത്തി !!
പക്ഷെ... 
കോക്കില്ല !!!
വൈദ്യരെ കാണിച്ചപ്പോയാ മനസിലായെ;
കുട്ടി new generation ആണെന്ന് !!!